Zonde doen en zonde hebben

Zondigen is nooit goed en geen enkele zonde is goed te praten. Maar niet iedere zonde is gelijk. Er zijn grote zonden en er zijn kleine zonden. Er zijn zonden die wij één keer begaan, maar er zijn ook zonden die een patroon zijn in ons leven.

We zondigen allemaal zo gemakkelijk. Er hoeft maar iets mis te gaan in ons leven of we reageren het af op anderen. Of we denken dat we onszelf een voordeel kunnen brengen door te liegen of iets wat iemand anders toebehoort weg te nemen. Als dat geen patroon is zijn dat incidentele zonden, die wij moeten belijden en waarover wij Zijn vergeving mogen aanvaarden. Veel moeilijker is dat echter met zonden die een patroon zijn geworden.

Ik ken een vrouw die als vrijwilligster werkzaam was binnen het werk van de Heer en die jarenlang achter de rug van haar leider om over hem gelasterd heeft. Dat is 'zonde hebben'. Het betekent een zonde in het leven laten woekeren zonder daarmee af te rekenen. Het betekent ook jarenlang de relatie met God blokkeren, want God kan en wil niet zijn waar zonde is. ‘Zonde hebben’ betekent je vrijwillig opsluiten in een kooi en je afsluiten van de vrijheid in de Heer.

God biedt ons vergeving aan voor al onze incidentele zonden, maar ook voor zonden die een patroon zijn geworden in ons leven. Hij verwacht echter wel van ons dat wij de houding ten aanzien van de zonde die wij belijden veranderen en het verlangen hebben deze zonde niet opnieuw te begaan. Dat is bij zonden 'hebben' veel moeilijker dan bij zonden 'doen'.

Morgen: De grootste zonde!

Zonden blokkeren God!

Ja, ik weet God is almachtig. Dat betekent dat Hij alles kan. In principe klopt dat, maar er zijn dingen die God niet wil kunnen. Samengaan met zonde bijvoorbeeld wil Hij niet. Zo gauw er onbeleden zonde in ons leven is trekt God Zich terug. Hij wil en kan niets te maken hebben met zonde. En als God zich terugtrekt leven wij zo te zeggen zonder God. We kunnen bidden zoveel wij willen, maar God zal onze gebeden niet horen, laat staan verhoren. We kunnen wachten op Gods leiding in ons leven, maar die komt niet omdat wij de relatie met God geblokkeerd hebben door onze zonde(n).

Zondigen is nooit goed te praten, maar nog erger is zonde niet willen inzien en niet belijden. God biedt ons Zijn vergeving en Zijn aanwezigheid aan wanneer wij onze zonden bij Hem brengen. Dat betekent dat wij onszelf enorm tekort doen als wij met zonde(n) verder leven. Wij sluiten de Schepper van hemel en aarde, de God die tot ons zegt: “zou voor Mij iets te wonderlijk zijn” (Jeremia 32:7), buiten ons leven. Dat is niet erg slim!

Als wij onze zonde(n) belijden gaat de deur naar God direct weer open. Er is weer tweerichtingsverkeer mogelijk. God zal onze gebeden horen en Hij zal ons leiden. Wat willen wij nog meer?

Morgen: zonde doen en zonde hebben

Vrije toegang tot God!

Een van de mooiste verzen in de Bijbel vinden wij in 1 Johannes 1:9. Daar schrijft de oude apostel: “Indien wij onze zonden belijden, Hij is getrouw en rechtvaardig, om ons de zonden te vergeven en ons te reinigen van alle ongerechtigheid.”

Wow! Laat die waarheid eens doordringen!
De Bijbel leert ons dat Jezus Christus aan het kruis is gestorven voor de zonden van de hele wereld. De straf voor alle zonden van verleden, heden en toekomst is daardoor betaald. Dat geldt ook voor AL onze zonden. Jezus Christus droeg AL onze zonden, maar de vergeving van die zonden wordt pas ons deel als wij die zonden belijden en Gods vergeving aanvaarden. Daarom begint Johannes zijn zin ook met het woordje ‘indien’. Dat woordje geeft aan dat eerst aan een voorwaarde voldaan moet worden voordat vergeving kan plaatsvinden. Die voorwaarde is onze zonde herkennen, erkennen en belijden.

Het is eigenlijk zo simpel. We maken allemaal fouten en zondigen zo gemakkelijk. Dat is nooit goed te praten, maar het is deel van het 'gevallen' leven. Als wij echter onze zonden belijden dan vergeeft God en er staat niets meer tussen Hem en ons. Hij kan onze gebeden weer horen en Hij kan tot ons spreken. De blokkade is opgeheven.

Morgen: Zonde blokkeert God

God wil MIJ leiden!

Als jonge evangelist heb ik een tijdlang op het Brandpunt in Doorn gewoond. Het Brandpunt was jarenlang de thuisbasis van ‘broeder’ Kits, een van de meest dynamische predikers die ons land gekend heeft. Samen met zijn vrouw trok hij in een omgebouwde vrachtwagen door het land. Hij preekte, zij speelde op het orgel.

Op een dag kreeg broeder Kits bezoek van een aantal christenen die hem vertelden dat God hen door een visioen had duidelijk gemaakt dat zij het Brandpunt zouden moeten overnemen.

“Prima”, zei broeder Kits, “als God het mij ook laat zien, zal ik jullie het Brandpunt geven”.

Een mooie en wijze reactie waaraan ik telkens moet denken als christenen menen dat God hen heeft duidelijk gemaakt wat ik moet doen. Soms gebeurt dat. Als leider van een christelijke organisatie word ik af en toe gecontacteerd door christenen die beelden, visioenen of profetieën over ons werk hebben ontvangen. Ik neem dat altijd serieus, maar ik weet ook dat God geen andere mensen nodig heeft om mij te leiden. Hij zal ook direct met mij ‘spreken’ als Hij iets van mij wil. Ik vind de input van andere christenen heel belangrijk, maar ik geloof dat God zelf mij duidelijk zal maken wat Hij van mij wil.

Luister naar volwassen en geestelijke christenen, maar nog belangrijker, luister naar wat God jou te zeggen heeft.

Gods wil en mijn vrijheid

Jarenlang heb ik Gods wil gezien als een lijn die van A naar B loopt. Mijn opgave was het om op die lijn te balanceren en er niet van af te wijken. Zo zie ik Gods wil – op een enkele uitzondering na – echter niet meer.

Ik ervaar Gods wil, na vele jaren leven met Hem, als een raamwerk waarbinnen ik mij vrij mag bewegen. Zolang ik binnen dat raamwerk blijf leef ik naar de wil van God. Verlaat ik dat raamwerk dan verlaat ik god en datgene wat Hij van mij wil.

Zo gaan ouders ook met hun kinderen om. Zij geven het raamwerk aan waarbinnen het kind zich vrij mag bewegen. Bijvoorbeeld stellen ouders bepaalde voorwaarden waaraan vriendjes of vriendinnetjes moeten voldoen (netjes opgevoed, beleefd, sociaal, etc.). Vervolgens laten zij het aan hun kind over welk vriendinnetje of vriendje het kiest.

Zo is het ook in onze relatie met God. Hij heeft ons door Zijn Woord een heel duidelijk raamwerk gegeven waarbinnen wij ons vrij mogen bewegen. Bijvoorbeeld wil Hij dat wij onze naasten liefhebben. Dat is het raamwerk waarbinnen wij met anderen moeten omgaan. Hoe wij die liefde voor onze naaste vervolgens invullen mogen wij zelf kiezen. Dat is de vrijheid die God ons geeft.

Natuurlijk kan het ook gebeuren dat God ons een heel specifieke opdracht geeft. Dan wordt Gods wil weer een lijn, die zich echter altijd binnen Zijn raamwerk afspeelt.

Morgen: wat als anderen een profetie over ons hebben ontvangen en ons willen voorschrijven wat wij moeten doen?

Wees voorzichtig met jouw hart!

Heb je ook wel eens iemand horen zeggen: 'God heeft dit op mijn hart gelegd'. Zo'n zin klinkt heel goed en waarschijnlijk is het ook waar, maar het hoeft niet.

In 1 Kronieken 17:2 lezen wij dat de  profeet Nathan David aanmoedigde om te doen wat hij op zijn hart had. David had voor zichzelf een mooi paleis gebouwd en wilde vervolgens een tempel voor God bouwen. Hij maakte plannen, zijn motieven waren zuiver, en toch stak God er een stokje voor. In hoofdstuk 28:3 wordt als reden hiervoor gegeven dat David een krijgsman was en dat er bloed aan zijn handen kleefde.

Ook wij kunnen soms overtuigd zijn van Gods leiding in ons leven en denken dat God ons iets op het hart heeft gelegd, terwijl dat niet het geval is. We moeten voorzichtig zijn met ons hart, en de impressies en verlangens van ons hart toetsen aan het Woord van God. Want in Jeremia 17:9 staat: "Arglistig is het hart boven alles, ja, verderfelijk is het; wie kan het kennen?" Dus oppassen geblazen!

Gods wil voor ons leven speelt zich altijd af binnen de context van Zijn Woord. De Heilige Geest maakt Zijn wil voor ons persoonlijk. Een goede toets is vervolgens om datgene wat wij verstaan als Gods wil voor te leggen aan volwassen, geestelijke christenen.

Morgen: Gods wil en onze vrijheid!

De bijzondere manier

Gisteren hebben wij gezien dat God ons meestal laat weten wat Hij wil, door de bijbel, door de Heilige Geest en door andere christenen. Dat is de gebruikelijke manier. Maar God kan ook heel andere wegen gaan.

Bijzonder is wanneer God op een directe manier tot één van zijn kinderen spreekt en haar of hem een opdracht geeft voor een specifieke situatie. Daarbij maakt God onder andere gebruik van beelden, visioenen, dromen en profetieën om tot zijn uitverkorenen door te dringen. Dat deed hij bijvoorbeeld bij Gideon (Rechters 7), Jozef (Matteüs 2:13) Saulus (Handelingen 9) en Johannes op het eiland Patmos (Openbaring 4:1).

Het is mijn ervaring dat veel christenen willen drijven op het bijzondere en voorbijgaan aan het gebruikelijke. Het is natuurlijk ook veel gemakkelijker en veel interessanter om te zeggen “God heeft mij Zijn wil bekend gemaakt door het volgende visioen ...” dan te zeggen: “Na diepgaande bijbelstudie, uren op mijn knieën  en gesprekken met medegelovigen ben ik tot de overtuiging gekomen dat dit is wat God van mij vraagt”. Mijn raad: wees voorzichtig met de stellige bewering dat God direct tot jou gesproken heeft door beelden, visioenen of profetieën. Het kan zelfs heel gevaarlijk worden als wij deze ‘openbaringen’ gebruiken om anderen te vertellen wat zij moeten doen. Morgen zullen wij zien dat zelfs David, die een man naar Gods hart genoemd wordt, eens ten onrechte de indruk van zijn hart uitlegde als de wil van God.