Toewijding: God kennen!

Een Bijbels voorbeeld van iemand, die God kende, is Mozes. In Exodus 33 kunnen wij lezen hoe Mozes buiten de legerplaats een tent opzette. Wanneer Mozes die tent binnenging, daalde God in een wolkkolom neer en sprak met hem van aangezicht tot aangezicht, zoals iemand spreekt met een vriend. Dat is nogal wat. Een paar verzen verder kunnen we lezen dat Mozes het verlangen had om God beter te leren kennen en om Zijn heerlijkheid te zien. Terecht wordt in Deuteronomium verteld dat Mozes de Heer heeft gekend van aangezicht tot aangezicht (hoofdstuk 34:10).

Hoe zit dat met ons? Hoe goed kennen wij God? Als jij gevraagd zou worden om eens alles op te schrijven wat je weet over God, hoe lang zou jouw verhaal dan worden?

In zijn boek 'Knowing God' schrijft J.I. Packer dat wij christenen God zo vaak bekijken door het verkeerde einde van een verrekijker. In plaats dat wij God 'dichterbij halen' om Hem echt te leren kennen, 'verkleinen' wij Hem zo vaak. We plaatsen God op een afstand. En dat heeft een verwoestende uitwerking op ons christenleven want ons geestelijk leven is recht evenredig aan onze kennis van God.

Dit alles vinden wij op een dramatische manier weergegeven in Hosea 4. Daar zegt God dat Zijn volk te gronde gaat door gebrek aan kennis. En zelfs komt God ertoe te zeggen, dat Hij de mensen verwerpt, omdat zij de kennis van Hem hebben verworpen.
En jij? Hoe goed ken jij God? Wat doe jij om Hem beter te leren kennen?

Morgen: Jezus volgen!

Kikkerchristenen?

Weet je wat er gebeurt als je een kikker in een bak met koud water zet en dat water langzaam aan de kook brengt? Het ongelooflijke gebeurt ... die kikker blijft rustig zitten. Een kikker is namelijk een koudbloedig dier en dat heeft tot gevolg dat het beestje zijn lichaamstemperatuur aanpast aan de omgeving. Is die omgeving koud, dan is de kikker koud. Is die omgeving warm, dan is de kikker warm. Het beestje merkt het niets eens dat hij bezig is te verbranden.

Soms denk ik wel eens dat wij christenen net kikkers zijn. Het lijkt alsof wij christenen ook koudbloedig zijn. Ook wij passen onze ‘temperatuur’ zo gemakkelijk aan onze omgeving aan. Ook wij laten ons zo gemakkelijk beïnvloeden door de maatschappij waarin wij leven, door televisie en internet, door vrienden, collega's, buren. Zij hebben allemaal een geweldige invloed op ons christenleven. En dat is lang niet altijd positief.

Wij christenen mogen ons niet te veel laten beïnvloeden door de maatschappij waarin wij leven. Wij behoren die maatschappij te beïnvloeden. Wij moeten een positieve invloed hebben op onze samenleving. Wij hebben immers een boodschap voor deze wereld.

De komende dagen wil ik wat gedachten doorgeven over toewijding.

De zonde tegen de Heilige Geest?

Jezus zei: "Elke zonde en elke godslastering kan de mensen worden vergeven, maar wie de Geest lastert kan niet worden vergeven. En iedereen die iets ten nadele van de Mensenzoon zegt, zal worden vergeven. Maar wie kwaadspreekt van de heilige Geest zal niet worden vergeven, noch in deze wereld, noch in de komende." (Matteüs 12:31,32)

De Bijbel maakt heel duidelijk dat God bereid is om ons al onze zonden te vergeven als wij onze zonden belijden. (1 Johannes 1:9, Psalm 86:5). Is er dan toch één zonde die God niet kan of wil vergeven? En zo ja, welke zonde is dat dan? Of belangrijker nog, heb ik mij ooit aan die zonde schuldig gemaakt?

In Johannes 16:8-11 kunnen wij lezen dat de eerste taak van de Heilige Geest is om niet-gelovigen te overtuigen van zonde, van gerechtigheid en van oordeel. Welke zonde? De zonde van het afwijzen van Jezus Christus! Daar ligt immers de kern van álle zonde. Zonde tegen de Heilige Geest wil dan ook zeggen dat iemand, terwijl hij door de Geest van zonde en de noodzaak van verlossing wordt overtuigd, bewust Jezus Christus blijft verwerpen.

Van alle zonden is vergeving mogelijk. Wat je ook hebt gedaan, ga met je zonde open en eerlijk naar God toe. Belijd Hem je zonde en aanvaard de vergeving die Hij aanbiedt. God verlangt ernaar om je te vergeven. Er is maar één zonde die God niet vergeven kan en niet vergeven wil. Dat is de zonde van het afwijzen van Jezus als persoonlijke Verlosser. En omdat de Heilige Geest de 'Overtuiger' en de 'Evangelist' is, noemt Jezus dit de zonde tegen de Heilige Geest.

Wat is de grootste zonde?

De katholieke kerk maakt een onderscheid tussen 'dagelijkse zonden' en 'doodzonden'. Daar valt wel iets voor te zeggen, omdat niet iedere zonde gelijk is aan intentie en uitwerking. Maar wat is dan de grootste zonde? Dat weet ik niet. Ik ken echter wel een zonde waarmee de Bijbel keihard afrekent.

In Openbaring 3:14-16 lezen wij over die zonde. "Dit zegt Amen, de trouwe en betrouwbare getuige, het begin van Gods schepping: Ik weet wat u doet, hoe u niet koud bent en niet warm. Was u maar koud of warm! Maar nu u lauw bent in plaats van warm of koud, zal ik u uitspuwen".
 
Wat hier beschreven wordt is de zonde van lauwheid. Een verschrikkelijke zonde in Gods ogen. Een zonde die zo erg is dat God lauwe christenen wil uitspuwen. Letterlijk staat er: uitkotsen. Hij wordt er misselijk van.

Geldt dat ook voor ons? 
Nou ja, we durven niet uit te komen voor ons geloof ... we hebben geen tijd meer om Zijn Woord te lezen en Hem te zoeken ... we bezoeken onze eigen bijeenkomsten niet ... we zijn net zo verslaafd aan internet en pornografie als niet christenen ... we schrappen in financieel moeilijkere tijden het eerst de giften voor het werk van de Heer ... enz ... enz.

Lauwheid is een gruwel voor God. Ik ben ervan overtuigd dat Hij veel liever te maken heeft met christenen, die in het volgen van Hem, zondigen dan met lauwe christenen. Maar, ook hier biedt God een weg terug aan. Die is niet gemakkelijk, maar mogelijk. De weg terug is een hernieuwde overgave aan God. Dat is wat het christendom in Nederland nodig heeft.
En ik?
En u?
En jij?

Morgen: de zonde tegen de H. Geest

Zonde doen en zonde hebben

Zondigen is nooit goed en geen enkele zonde is goed te praten. Maar niet iedere zonde is gelijk. Er zijn grote zonden en er zijn kleine zonden. Er zijn zonden die wij één keer begaan, maar er zijn ook zonden die een patroon zijn in ons leven.

We zondigen allemaal zo gemakkelijk. Er hoeft maar iets mis te gaan in ons leven of we reageren het af op anderen. Of we denken dat we onszelf een voordeel kunnen brengen door te liegen of iets wat iemand anders toebehoort weg te nemen. Als dat geen patroon is zijn dat incidentele zonden, die wij moeten belijden en waarover wij Zijn vergeving mogen aanvaarden. Veel moeilijker is dat echter met zonden die een patroon zijn geworden.

Ik ken een vrouw die als vrijwilligster werkzaam was binnen het werk van de Heer en die jarenlang achter de rug van haar leider om over hem gelasterd heeft. Dat is 'zonde hebben'. Het betekent een zonde in het leven laten woekeren zonder daarmee af te rekenen. Het betekent ook jarenlang de relatie met God blokkeren, want God kan en wil niet zijn waar zonde is. ‘Zonde hebben’ betekent je vrijwillig opsluiten in een kooi en je afsluiten van de vrijheid in de Heer.

God biedt ons vergeving aan voor al onze incidentele zonden, maar ook voor zonden die een patroon zijn geworden in ons leven. Hij verwacht echter wel van ons dat wij de houding ten aanzien van de zonde die wij belijden veranderen en het verlangen hebben deze zonde niet opnieuw te begaan. Dat is bij zonden 'hebben' veel moeilijker dan bij zonden 'doen'.

Morgen: De grootste zonde!

Zonden blokkeren God!

Ja, ik weet God is almachtig. Dat betekent dat Hij alles kan. In principe klopt dat, maar er zijn dingen die God niet wil kunnen. Samengaan met zonde bijvoorbeeld wil Hij niet. Zo gauw er onbeleden zonde in ons leven is trekt God Zich terug. Hij wil en kan niets te maken hebben met zonde. En als God zich terugtrekt leven wij zo te zeggen zonder God. We kunnen bidden zoveel wij willen, maar God zal onze gebeden niet horen, laat staan verhoren. We kunnen wachten op Gods leiding in ons leven, maar die komt niet omdat wij de relatie met God geblokkeerd hebben door onze zonde(n).

Zondigen is nooit goed te praten, maar nog erger is zonde niet willen inzien en niet belijden. God biedt ons Zijn vergeving en Zijn aanwezigheid aan wanneer wij onze zonden bij Hem brengen. Dat betekent dat wij onszelf enorm tekort doen als wij met zonde(n) verder leven. Wij sluiten de Schepper van hemel en aarde, de God die tot ons zegt: “zou voor Mij iets te wonderlijk zijn” (Jeremia 32:7), buiten ons leven. Dat is niet erg slim!

Als wij onze zonde(n) belijden gaat de deur naar God direct weer open. Er is weer tweerichtingsverkeer mogelijk. God zal onze gebeden horen en Hij zal ons leiden. Wat willen wij nog meer?

Morgen: zonde doen en zonde hebben

Vrije toegang tot God!

Een van de mooiste verzen in de Bijbel vinden wij in 1 Johannes 1:9. Daar schrijft de oude apostel: “Indien wij onze zonden belijden, Hij is getrouw en rechtvaardig, om ons de zonden te vergeven en ons te reinigen van alle ongerechtigheid.”

Wow! Laat die waarheid eens doordringen!
De Bijbel leert ons dat Jezus Christus aan het kruis is gestorven voor de zonden van de hele wereld. De straf voor alle zonden van verleden, heden en toekomst is daardoor betaald. Dat geldt ook voor AL onze zonden. Jezus Christus droeg AL onze zonden, maar de vergeving van die zonden wordt pas ons deel als wij die zonden belijden en Gods vergeving aanvaarden. Daarom begint Johannes zijn zin ook met het woordje ‘indien’. Dat woordje geeft aan dat eerst aan een voorwaarde voldaan moet worden voordat vergeving kan plaatsvinden. Die voorwaarde is onze zonde herkennen, erkennen en belijden.

Het is eigenlijk zo simpel. We maken allemaal fouten en zondigen zo gemakkelijk. Dat is nooit goed te praten, maar het is deel van het 'gevallen' leven. Als wij echter onze zonden belijden dan vergeeft God en er staat niets meer tussen Hem en ons. Hij kan onze gebeden weer horen en Hij kan tot ons spreken. De blokkade is opgeheven.

Morgen: Zonde blokkeert God