God is niet populair

Waarom willen zoveel mensen niet in God geloven?

1. Ze denken niet na over God
We leven in een tijd waarin God in de westerse wereld niet populair is. Geloven in God is ouderwets. Dat deden onze ouders die niet beter wisten. De wetenschap verklaart ons moderne mensen het leven en maakt duidelijk dat er geen God nodig is. Daar hoeven wij dus niet meer over na te denken. Paulus schrijft echter "Zijn onzichtbare eigenschappen zijn vanaf de schepping van de wereld zichtbaar in zijn werken, zijn eeuwige kracht en goddelijkheid zijn voor het VERSTAND waarneembaar." (Romeinen 1:20). Het VERSTAND kan echter pas iets waarnemen als het ook gebruikt wordt.

2. Ze maken God verantwoordelijk voor alle ellende
De redenering is: als er een liefdevolle en rechtvaardige God is, waar komt dan alle ellende vandaan (op zich een goede vraag). Kon God niet beter of wilde Hij niet beter? In beide gevallen wil ik niets met deze God te maken hebben. Dus God bestaat niet.

3. Ze willen niet leven met de consequenties
Accepteren dat er een God is betekent ook dat je moet leven met de consequenties van dat geloof. Dan moet je rekening houden met God en doen wat Hij zegt. Dat willen mensen niet. Ze willen vrij zijn. Dan is het veel comfortabeler om niet in God te geloven.

Morgen: wat christenen en niet christenen zeggen over het bestaan van God

Waarom ik in God geloof

Verwondering
In de eerste plaats is er de verwondering. Als ik om mij heen kijk naar de fantastische schepping dan kan ik niet anders dan in verwondering geloven. Van het immense heelal tot de schitterende kleine kristallen in de sneeuw. Het leven ... de groei ... de samenhang tussen de vele elementen ... planten ... dieren ... mensen ... schoonheid ... liefde. Paulus schrijft in zij brief aan de Romeinen "Want hetgeen van Hem niet gezien kan worden, zijn eeuwige kracht en goddelijkheid, wordt sedert de schepping der wereld uit zijn werken met het verstand doorzien, zodat zij geen verontschuldiging hebben" (1:20).

Verstand
De wetenschap wil mij voorhouden (beter wijsmaken) dat de fantastische, complexe en immense schepping 'toevallig' uit 'niets' ontstaan is. Stel je dat maar eens voor! Er was NIETS en dat leidde tot ALLES wat er nu is. En dat ook nog TOEVALLIG. Dat kan mijn verstand niet volgen. Voor zo'n theorie is mijn geloof niet groot genoeg. Voor mij is de meest logische en rationele verklaring voor onze existentie het bestaan van een almachtige God die dat alles zo gewild heeft.

Verandering
Als jonge man was ik op zoek naar de zin van het leven. Omdat ik geen antwoord kon vinden wilde ik een eind aan mijn leven maken (zie mijn verhaal x). Toen leerde ik Jezus kennen. Hij heeft mijn leven radicaal veranderd en mij een  inhoud en een doel gegeven. Vijfenveertig jaar leef ik nu met Hem. Hoe kan ik anders dan geloven in de God die mij het leven heeft geschonken.

Nee, God kun je niet wetenschappelijk bewijzen, maar Hij bevestigt zichzelf telkens opnieuw! Je hoeft alleen je ogen te openen ... en je hart!

Morgen: Waarom mensen niet in God geloven

God bewijzen?

"Kunt u bewijzen dat God bestaat? Als u dat niet kunt is het dom om in Hem te geloven en Hem te volgen".

Dezelfde man, met wie ik de discussie had gehad over het bestaan van God, (zie gisteren) stelde mij de vraag later die avond. Ik zei: "U kunt niet bewijzen dat God niet bestaat en ik kan niet bewijzen dat God bestaat. Wij zitten dus in dezelfde boot. Beiden zijn wij gelovige mensen. U gelooft dat God niet bestaat, ik geloof dat God bestaat".

Dat ik hem 'gelovig' noemde beviel hem helemaal niet. Ik vervolgde "Als wij dan beiden ons geloof niet kunnen bewijzen, dan is de vraag wie de beste argumenten heeft. Wij leggen uw argumenten op één kant van de weegschaal en mijn argumenten op de andere kant en we kijken dan naar welke kant de weegschaal doorslaat".

Zijn vrouw kwam naast hem staan. Ik vroeg “Gelooft u dat uw vrouw van u houdt?”. Hij keek zijn vrouw aan. “Dat geloof ik niet, ik weet het!”.
“Kunt u dat bewijzen?”
De man dacht een moment na. “Waarom zou ik moeten bewijzen dat mijn vrouw van mij houdt? Ik ervaar het en iedereen kan het zien”.
“Ja”, antwoordde ik “Ik ervaar dat God bestaat en iedereen die wil kan zien dat Hij er is”.

Morgen: waarom ik in God geloof

God bestaat niet!

Mijn vrouw en ik waren uitgenodigd voor een verjaardag. Met zo'n twintig mensen zaten wij in een kleine woonkamer. Het was een gezellig geroezemoes. Opeens hoorde ik een donkere mannenstem in de andere hoek uitroepen "God bestaat niet". Ik spitste mijn oren. "Als we dood gaan stoppen ze ons in een gat ... over en sluiten".

"Wat een domheid", zei ik net iets te hard.

"Wie zegt dat ik dom ben", riep de man. Hij stond op. Toen pas zag ik hoe groot hij was. Ineens was iedereen stil.

"Ik heb niet gezegd dat u dom bent", zei ik zacht. "Laat ik het anders formuleren. Hoe kan iemand die intelligent is zoiets zeggen".

De man haalde zijn schouders op en wilde reageren, maar ik was hem voor. "Hoeveel procent van alles wat te weten is begrijpen wij mensen?" Opnieuw haalde de man zijn schouders op. "Ik denk", zei ik "dat we nog niet één procent begrijpen van alles wat er is". De hele kamer volgde ons gesprek. Als bij een tenniswedstrijd gingen de hoofden heen en weer.

"Kan zijn bromde de man".

"Als wij minder dan één procent begrijpen van alles wat er te begrijpen is, dan is het toch mogelijk dat God zich ophoudt in de negenennegentig procent die wij niet begrijpen. Om met zekerheid te kunnen zeggen dat God niet bestaat moeten wij alles van alles weten".

De man keek mij doordringend aan. "Ja maar, u kunt niet bewijzen dat God wel bestaat", bromde hij terwijl hij ging zitten.

"Dat klopt!", zei ik.

Morgen: God bewijzen?

Waartoe zijn wij op aarde?

Ik ben opgegroeid in een katholiek gezin. Op de lagere school moesten wij de hele catechismus uit het hoofd leren. Dat was een boek vol met geloofsvragen en de daarbij behorende antwoorden. Iedere morgen moesten wij één voor één voor de tafel van de leraar gaan staan, die ons dan een vraag uit de catechismus stelde. Het juist beantwoorden van die vragen was belangrijker dan alle andere vakken en cijfers. Uit het hoofd leren was kennelijk gemakkelijk voor mij. Vaak heb ik op mijn rapport een 10 voor 'geloof’ gehad.

De eerste vraag van die catechismus was: Waartoe zijn wij op aarde? Het antwoord luidde: Wij zijn op aarde om God te dienen en daardoor hier en in het hiernamaals gelukkig te zijn. Nu zo'n zestig jaar later is dat antwoord nog steeds deel van mij.

Petrus schrijft dat God niet wil dat iemand verloren gaat, maar dat allen tot bekering komen (2 Petrus 3:9). Jezus zegt dat Hij gekomen is om ons het leven te geven in overvloed (Johannes 10:10). God wil dat wij behouden worden en Jezus wil dat wij het leven dat Hij ons gegeven heeft genieten. De catechismus had gelijk!

Wat is de zin van het leven?

Mijn nieuwe iPhone kan vragen beantwoorden. Je spreekt een vraag in en prompt volgt het antwoord. Ik besloot mijn iPhone (in het Duits) de meest fundamentele vraag van de mensheid te stellen: wat is de zin van het leven?

Prompt kwam het antwoord.

Alles duidt erop dat het CHOCOLADE is.

Ik moest lachen, totdat de trieste waarheid van het antwoord tot mij doordrong. Wij leven in een tijd waarin in de westerse wereld hedonisme tot geloof verheven wordt. Hedonisme is de levensopvatting volgens welke genot en geluk de grootste waarden in het leven zijn. Vol overgave zoeken wij naar de bevrediging van behoeften en lusten. Er is niets mis met chocolade, maar als dat de kern van het leven wordt dan zijn wij armzalige en armoedige mensen.

Paulus zou de vraag naar de zin van het leven anders beantwoord hebben dan mijn iPhone. Hij schreef aan de christenen in Filippi (1:21) "Het leven is mij Christus". Dat geeft een totaal andere inhoud aan het leven. Waar bent u vandaag naar op zoek? Chocolade of Jezus?

Wat zijn 'we' goed!

Gisteren wonnen 'we' maar liefst vijf medailles bij de Europese kampioenschappen schaatsen. De winnaars, die jarenlang keihard gewerkt hebben voor dit resultaat, werden uitvoerig geëerd. Het rood-wit-blauw werd gehesen. Mensen jubelden. Het Wilhelmus klonk. Ik zette de tv keihard. De rillingen liepen over mijn rug. Kippenvel!

Mooi hoor! Maar weet u, eens worden u en ik nog heel anders geëerd. Voor alle christenen ligt een beloning, een kroon, een gouden medaille klaar. De vergankelijke krans die atleten krijgen, is niets vergeleken bij de prijs die ons christenen eens ten deel zal vallen. Eens zullen wij als 'beloning' Jezus mogen ontmoeten. Als wij onze 'wedstrijd' goed beëindigen, zal Hij Zelf ons een kroon op het hoofd zetten.

"Dan zult u wanneer de hoogste Herder (Jezus) verschijnt de krans van de luister ontvangen, die nooit verwelkt." (1 Petrus 5:4)

"Gelukkig is de mens die in de beproeving staande blijft. Want wie de proef doorstaat, ontvangt als lauwerkrans (van Jezus) het leven, zoals God heeft beloofd aan iedereen die Hem liefheeft." (Jakobus 1:12)

"Wees getrouw tot in de dood dan zal Ik (Jezus) u als lauwerkrans het leven geven." (Openbaring 2:10)

"Nu wacht mij de krans van de gerechtigheid die de Heer, de rechtvaardige rechter (Jezus), aan mij zal geven op de grote dag; en niet alleen aan mij, maar aan allen die naar zijn komst hebben uitgezien." (2 Timoteüs 4:8)

Wat een vooruitzicht!