Even lachen

Iemand stuurde mij de volgende tekst toe over onze Nederlandse taal. Ik heb vreselijk moeten lachen. Ik kan het niet voor mijzelf houden.

Nederlands is niet zo moeilijk. Je moet alleen goed lezen.

Bedacht - naast bed nummer zeven
Achteraf - min acht
Papier - zwaarlijvige Ier
Minister - kleine ster
Continenten - inenten op een delicate plaats
Profeet - professor aan tafel
Kaarsrecht - recht om kaarsen te vervaardigen
Vertrouwen - in het buitenland trouwen
Antiloop - middel tegen diarree
Uurwerk - werk dat per uur betaald wordt
Minimaal - kleine maaltijd
Panama - vader laat moeder voorgaan
Kieskeurig - tand in goede staat
Misleider - priester
Politicus - zoen van een agent
Koepon - nachtgewaad van een koe
Oordeel - lel van het oor
Paling - vader van Chinees meisje
Uitzonderlijk - begrafenisondernemer op reis
Theoloog - Theo was niet eerlijk

Ik wens u een mooi weekend toe!

Schietgebedjes

Ik heb een keer een fervente atheïst gevraagd of hij wel eens bidt. "Nee, natuurlijk niet antwoordde hij. Er is niemand tot wie ik mijn gebed kan richten".Toen vroeg ik hem, "Als je ziek bent of als je het niet meer ziet zitten zeg je dan nooit HELP"? "Ja, dat wel"' antwoordde hij, "maar dat heeft niets te betekenen". "Waarom heeft dat niets te betekenen?", vroeg ik. "Als het niets te betekenen heeft, waarom zeg je dat dan? Tegen wie zeg je het? Kan het zijn dat je intuïtief toch aanvoelt dat er 'iets' moet zijn?" "Nee, natuurlijk niet", antwoordde hij consequent aan zijn geloof dat er geen God kan bestaan.

Ik zou de atheïsten, die regelmatig schietgebedjes prevelen, niet graag de kost willen geven. En wat doen atheïsten en agnosten als het echt moeilijk wordt in hun leven? Wat doen ze als hun existentie bedreigd wordt? Wat als een ongeneeslijke ziekte zich aankondigt? Wat als ze de dood in ogen kijken? Blijven ze dan het bestaan van God ontkennen en halen ze ook dan nog hun schouders op? Ik weet het niet. Ik kan mij echter goed voorstellen dat ze dan hun verstandelijke overtuiging loslaten omdat ze ontdekken dat een andere overtuiging, die diep vanuit hun binnenste komt, veel en veel sterker is.

God zoeken

Zolang mensen kunnen denken hebben zij God gezocht. Vandaag een paar uitspraken van zoekenden en hen die gevonden hebben.

Ik kan me de man voorstellen die in God gaat geloven na een doorgesneden kool nauwkeurig te hebben bekeken. Eric van der Steen

Men kan beter helemaal geen mening over God hebben dan een mening die Hem onwaardig is. Francis Bacon

Wat wij toeval noemen, is misschien de logica van God. Georges Bernanos

Iemand die niet meer in God gelooft is niet iemand die niets meer gelooft; het is iemand die alles gelooft. Umberto Eco

We hebben God nodig zolang er geen andere verklaringen is. Stephen Hawking

Als je je verkrampt blijft vasthouden aan de gedachte dat God niet bestaat, geloof je er in feite ook in. Theo van Gogh

De atheïst zei tegen God: 'Je bestaat niet en ik haat je.' Hannah Green

Ik geloof in de God die de mensen heeft gemaakt, niet in de God die de mensen hebben gemaakt. Alphonse Karr

Als zijn bestaan te bewijzen viel zou het God niet zijn, zelfs niet kunnen zijn. Gabriel Marcel

De hemel is als het boek dat God ons voorlegt, om zijn wonderwerken te lezen. John Milton

Ook als men niet gelooft dat God bestaat gelooft men, namelijk dat God niet bestaat. E. J. Ouweneel

God is een onuitsprekelijke zucht, op de bodem der menselijke ziel. Jean Paul

Indien God niet bestond, moest men hem uitvinden. Voltaire

God is niet populair

Waarom willen zoveel mensen niet in God geloven?

1. Ze denken niet na over God
We leven in een tijd waarin God in de westerse wereld niet populair is. Geloven in God is ouderwets. Dat deden onze ouders die niet beter wisten. De wetenschap verklaart ons moderne mensen het leven en maakt duidelijk dat er geen God nodig is. Daar hoeven wij dus niet meer over na te denken. Paulus schrijft echter "Zijn onzichtbare eigenschappen zijn vanaf de schepping van de wereld zichtbaar in zijn werken, zijn eeuwige kracht en goddelijkheid zijn voor het VERSTAND waarneembaar." (Romeinen 1:20). Het VERSTAND kan echter pas iets waarnemen als het ook gebruikt wordt.

2. Ze maken God verantwoordelijk voor alle ellende
De redenering is: als er een liefdevolle en rechtvaardige God is, waar komt dan alle ellende vandaan (op zich een goede vraag). Kon God niet beter of wilde Hij niet beter? In beide gevallen wil ik niets met deze God te maken hebben. Dus God bestaat niet.

3. Ze willen niet leven met de consequenties
Accepteren dat er een God is betekent ook dat je moet leven met de consequenties van dat geloof. Dan moet je rekening houden met God en doen wat Hij zegt. Dat willen mensen niet. Ze willen vrij zijn. Dan is het veel comfortabeler om niet in God te geloven.

Morgen: wat christenen en niet christenen zeggen over het bestaan van God

Waarom ik in God geloof

Verwondering
In de eerste plaats is er de verwondering. Als ik om mij heen kijk naar de fantastische schepping dan kan ik niet anders dan in verwondering geloven. Van het immense heelal tot de schitterende kleine kristallen in de sneeuw. Het leven ... de groei ... de samenhang tussen de vele elementen ... planten ... dieren ... mensen ... schoonheid ... liefde. Paulus schrijft in zij brief aan de Romeinen "Want hetgeen van Hem niet gezien kan worden, zijn eeuwige kracht en goddelijkheid, wordt sedert de schepping der wereld uit zijn werken met het verstand doorzien, zodat zij geen verontschuldiging hebben" (1:20).

Verstand
De wetenschap wil mij voorhouden (beter wijsmaken) dat de fantastische, complexe en immense schepping 'toevallig' uit 'niets' ontstaan is. Stel je dat maar eens voor! Er was NIETS en dat leidde tot ALLES wat er nu is. En dat ook nog TOEVALLIG. Dat kan mijn verstand niet volgen. Voor zo'n theorie is mijn geloof niet groot genoeg. Voor mij is de meest logische en rationele verklaring voor onze existentie het bestaan van een almachtige God die dat alles zo gewild heeft.

Verandering
Als jonge man was ik op zoek naar de zin van het leven. Omdat ik geen antwoord kon vinden wilde ik een eind aan mijn leven maken (zie mijn verhaal x). Toen leerde ik Jezus kennen. Hij heeft mijn leven radicaal veranderd en mij een  inhoud en een doel gegeven. Vijfenveertig jaar leef ik nu met Hem. Hoe kan ik anders dan geloven in de God die mij het leven heeft geschonken.

Nee, God kun je niet wetenschappelijk bewijzen, maar Hij bevestigt zichzelf telkens opnieuw! Je hoeft alleen je ogen te openen ... en je hart!

Morgen: Waarom mensen niet in God geloven

God bewijzen?

"Kunt u bewijzen dat God bestaat? Als u dat niet kunt is het dom om in Hem te geloven en Hem te volgen".

Dezelfde man, met wie ik de discussie had gehad over het bestaan van God, (zie gisteren) stelde mij de vraag later die avond. Ik zei: "U kunt niet bewijzen dat God niet bestaat en ik kan niet bewijzen dat God bestaat. Wij zitten dus in dezelfde boot. Beiden zijn wij gelovige mensen. U gelooft dat God niet bestaat, ik geloof dat God bestaat".

Dat ik hem 'gelovig' noemde beviel hem helemaal niet. Ik vervolgde "Als wij dan beiden ons geloof niet kunnen bewijzen, dan is de vraag wie de beste argumenten heeft. Wij leggen uw argumenten op één kant van de weegschaal en mijn argumenten op de andere kant en we kijken dan naar welke kant de weegschaal doorslaat".

Zijn vrouw kwam naast hem staan. Ik vroeg “Gelooft u dat uw vrouw van u houdt?”. Hij keek zijn vrouw aan. “Dat geloof ik niet, ik weet het!”.
“Kunt u dat bewijzen?”
De man dacht een moment na. “Waarom zou ik moeten bewijzen dat mijn vrouw van mij houdt? Ik ervaar het en iedereen kan het zien”.
“Ja”, antwoordde ik “Ik ervaar dat God bestaat en iedereen die wil kan zien dat Hij er is”.

Morgen: waarom ik in God geloof

God bestaat niet!

Mijn vrouw en ik waren uitgenodigd voor een verjaardag. Met zo'n twintig mensen zaten wij in een kleine woonkamer. Het was een gezellig geroezemoes. Opeens hoorde ik een donkere mannenstem in de andere hoek uitroepen "God bestaat niet". Ik spitste mijn oren. "Als we dood gaan stoppen ze ons in een gat ... over en sluiten".

"Wat een domheid", zei ik net iets te hard.

"Wie zegt dat ik dom ben", riep de man. Hij stond op. Toen pas zag ik hoe groot hij was. Ineens was iedereen stil.

"Ik heb niet gezegd dat u dom bent", zei ik zacht. "Laat ik het anders formuleren. Hoe kan iemand die intelligent is zoiets zeggen".

De man haalde zijn schouders op en wilde reageren, maar ik was hem voor. "Hoeveel procent van alles wat te weten is begrijpen wij mensen?" Opnieuw haalde de man zijn schouders op. "Ik denk", zei ik "dat we nog niet één procent begrijpen van alles wat er is". De hele kamer volgde ons gesprek. Als bij een tenniswedstrijd gingen de hoofden heen en weer.

"Kan zijn bromde de man".

"Als wij minder dan één procent begrijpen van alles wat er te begrijpen is, dan is het toch mogelijk dat God zich ophoudt in de negenennegentig procent die wij niet begrijpen. Om met zekerheid te kunnen zeggen dat God niet bestaat moeten wij alles van alles weten".

De man keek mij doordringend aan. "Ja maar, u kunt niet bewijzen dat God wel bestaat", bromde hij terwijl hij ging zitten.

"Dat klopt!", zei ik.

Morgen: God bewijzen?