Mag ik God vertrouwen dat Hij mij een mooie auto geeft zodat ik Hem beter kan dienen? Zeker niet.
Mag ik Hem vertrouwen dat Hij mij een partner voor het leven zal geven? Waarschijnlijk wel. God zegt immers zelf in Genesis 2:18 "Het is niet goed dat de mens alleen is".
Mag ik Hem vertrouwen dat Hij mijn zaak zal zegenen zodat ik goed voor mijn gezin en mijn medewerkers kan zorgen. Waarschijnlijk wel.
Mag ik Hem vertrouwen voor genezing bij ernstige ziekten? Waarschijnlijk wel.
Misschien irriteren jou mijn antwoorden.
Waarom waarschijnlijk wel en waarschijnlijk niet?
Omdat ik het niet zeker weet.
God is souverein. In Jesaja 55:8 staat dat Zijn gedachten niet onze gedachten zijn en dat onze wegen niet Zijn wegen zijn. Sommige mensen vinden een goede levenspartner, anderen worstelen daarmee. Sommige bedrijven worden gezegend, andere bedrijven - ook van christenen - gaan failliet. Sommige mensen worden genezen; anderen niet.
Dat alles heeft te maken met het feit dat God een eigen weg gaat met een ieder van ons, maar ook dat ieder mens een andere weg gaat met God. Dat betekent dat wij God ook in de weg kunnen staan of Hem zelfs kunnen blokkeren in alles wat Hij voor en door ons wil doen.
De Heilige Geest en vertrouwen
vrijdag 15 maart 2013
donderdag 14 maart 2013
Verschillende soorten vertrouwen
Jezus Christus aanvaarden als onze Verlosser is de eerste stap van vertrouwen die wij in ons geloofsleven zetten. Het is heel goed mogelijk dat wij nog maar weinig weten over God, Jezus Christus en de Heilige Geest. Gedreven door een verlangen of de nood in ons leven geven wij ons in kinderlijk vertrouwen over aan God. Dat is het initiƫle vertrouwen waarmee al het andere vertrouwen begint. Het is de basis. Heel belangrijk, maar daarbij mag het niet blijven.
Dagelijks vertrouwen
Als we groeien in ons geloof leren wij dat wij God iedere dag mogen vertrouwen. We mogen Hem vertrouwen voor onze verlossing, voor het feit dat Hij ons liefheeft, dat Hij onze zonden vergeeft als wij Hem daarom vragen, dat Hij gebeden verhoort, dat Hij ons leven wil leiden en nog veel meer. Ik zou dat het dagelijkse vertrouwen willen noemen. Het is een vertrouwen op grond van Zijn beloften in Zijn woord. Ik geloof dat we God geen groter plezier kunnen doen dan iedere dag opnieuw ons leven in vertrouwen in Zijn hand te leggen.
Specifiek vertrouwen
Dat betekent God vertrouwen voor een probleem of een uitdaging in ons leven. Hierbij gaat het om vertrouwen in onze eigen unieke situatie. Bijvoorbeeld God vertrouwen voor genezing. Hem vertrouwen voor het maken van de juiste beslissing. Onze verwachting op Hem stellen wat betreft ons beroep of de toekomst. Dit is waarschijnlijk de meest moeilijke vorm van vertrouwen omdat het hier niet gaat om God vertrouwen op basis van datgene wat Hij ons in Zijn Woord voorhoudt, maar Hem vertrouwen voor unieke en persoonlijke situaties in ons leven.
Morgen: waar mogen wij God voor vertrouwen?
Dagelijks vertrouwen
Als we groeien in ons geloof leren wij dat wij God iedere dag mogen vertrouwen. We mogen Hem vertrouwen voor onze verlossing, voor het feit dat Hij ons liefheeft, dat Hij onze zonden vergeeft als wij Hem daarom vragen, dat Hij gebeden verhoort, dat Hij ons leven wil leiden en nog veel meer. Ik zou dat het dagelijkse vertrouwen willen noemen. Het is een vertrouwen op grond van Zijn beloften in Zijn woord. Ik geloof dat we God geen groter plezier kunnen doen dan iedere dag opnieuw ons leven in vertrouwen in Zijn hand te leggen.
Specifiek vertrouwen
Dat betekent God vertrouwen voor een probleem of een uitdaging in ons leven. Hierbij gaat het om vertrouwen in onze eigen unieke situatie. Bijvoorbeeld God vertrouwen voor genezing. Hem vertrouwen voor het maken van de juiste beslissing. Onze verwachting op Hem stellen wat betreft ons beroep of de toekomst. Dit is waarschijnlijk de meest moeilijke vorm van vertrouwen omdat het hier niet gaat om God vertrouwen op basis van datgene wat Hij ons in Zijn Woord voorhoudt, maar Hem vertrouwen voor unieke en persoonlijke situaties in ons leven.
Morgen: waar mogen wij God voor vertrouwen?
woensdag 13 maart 2013
God wil dat wij Hem vertrouwen
God,
de Schepper van hemel en aarde, stuurde Zijn eniggeboren Zoon naar deze wereld
om met ons te leven en voor ons te sterven. "Want alzo lief heeft God de
wereld gehad, dat Hij zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een ieder, die
in Hem gelooft, niet verloren ga, maar eeuwig leven hebbe". Johannes 3:16
Wij worden
verlost door geloof. Dat is het begin van ons geestelijk leven. Daarna mogen
wij iedere dag opnieuw blijven vertrouwen dat Hij ons verlost heeft en vanuit
die zekerheid leven. Maar daar houdt het niet op. Wij mogen vertrouwen dat God
ons oneindig liefheeft; dat Hij het beste met ons voorheeft en dat Hij ons
leven wil leiden.
Vertrouwen geldt
dus niet alleen voor onze verlossing, het heeft ook te maken met ons leven als
christen. Wij mogen God iedere dag vertrouwen voor onze verlossing, maar ook
voor Zijn leiding in ons leven. Wij mogen God vertrouwen zoals een kind opkijkt
naar zijn ouders en hen volledig vertrouwt. Kinderlijk, maar volkomen en echt.
dinsdag 12 maart 2013
Vertrouwen is overgave
De Bijbel leert ons op veel plaatsen en in veel gebeurtenissen dat God te vertrouwen is. In Psalm 37:5 lezen wij: "Leg je leven in de handen van de HEER, vertrouw op hem, hij zal het voor je doen".
Wij moeten het echter aandurven ons in vertrouwen aan Hem over te geven. Wij moeten durven te springen. Wij moeten onze angst overwinnen en ons durven te laten vallen in Zijn handen. Doen wij dat niet, dan wordt ons vertrouwen niet bevestigd en missen wij de kans om God op een bijzondere manier aan het werk te zien.
Als het al onmogelijk is om zonder vertrouwen te leven dan is het zeker onmogelijk zonder vertrouwen geestelijk te leven. Vertrouwen is de kern van het geloof. Nee VERTROUWEN IS HET GELOOF.
We gebruiken de woorden geloof en vertrouwen gemakkelijk door elkaar. Dat is ook prima omdat die woorden in principe hetzelfde willen uitdrukken. Toch is er een verschil. Geloof kan namelijk passief zijn, vertrouwen is altijd actief.
Iemand kan geloven dat God bestaat en daaraan de hoop koppelen dat God zijn of haar leven wil leiden. Dat is geloof, maar het is misschien weinig actief. Vertrouwen daarentegen betekent bewust het leven of een situatie in handen van God leggen. “Heer help mij, ik kan het niet”. Dat is actief. Vertrouwen is altijd een bewuste daad van overgave. En het is door vertrouwen dat wij God aan het werk zullen zien.
Morgen: God wil dat wij Hem vertrouwen
Wij moeten het echter aandurven ons in vertrouwen aan Hem over te geven. Wij moeten durven te springen. Wij moeten onze angst overwinnen en ons durven te laten vallen in Zijn handen. Doen wij dat niet, dan wordt ons vertrouwen niet bevestigd en missen wij de kans om God op een bijzondere manier aan het werk te zien.
Als het al onmogelijk is om zonder vertrouwen te leven dan is het zeker onmogelijk zonder vertrouwen geestelijk te leven. Vertrouwen is de kern van het geloof. Nee VERTROUWEN IS HET GELOOF.
We gebruiken de woorden geloof en vertrouwen gemakkelijk door elkaar. Dat is ook prima omdat die woorden in principe hetzelfde willen uitdrukken. Toch is er een verschil. Geloof kan namelijk passief zijn, vertrouwen is altijd actief.
Iemand kan geloven dat God bestaat en daaraan de hoop koppelen dat God zijn of haar leven wil leiden. Dat is geloof, maar het is misschien weinig actief. Vertrouwen daarentegen betekent bewust het leven of een situatie in handen van God leggen. “Heer help mij, ik kan het niet”. Dat is actief. Vertrouwen is altijd een bewuste daad van overgave. En het is door vertrouwen dat wij God aan het werk zullen zien.
Morgen: God wil dat wij Hem vertrouwen
maandag 11 maart 2013
Vertrouwen = springen
Ik ben geboren en opgegroeid als tweede van zeven kinderen op een kleine boerderij in Zuid-Limburg. Op een dag - ik moet toen een jaar of vijf geweest zijn - vroeg onze vader de drie oudste jongens of we zin hadden mee te gaan het hooi binnen te halen. Nou dat was een feest. Op de grote wagen, getrokken door een dik en traag Belgisch paard, hobbelden wij de Limburgse heuvels in.
Bij het binnenhalen werd het hooi op de wagen geladen, die van voren en van achteren een hoog hekwerk had om te voorkomen dat het hooi eraf kon afglijden. Toen mijn vader en zijn knecht klaar waren hielp hij ons via de voerbak boven op het hooi. Dat was een fantastische belevenis. Vanuit die voor ons grote hoogte hadden wij een prachtig uitzicht op het landschap, ons dorp en de boerderij waar onze moeder ons enthousiast zwaaiend opwachtte.
De wagen werd in de schuur gereden, waarna mijn vader naast de wagen ging staan, omhoog keek naar zijn zonen en riep: spring, ik vang jullie op. Nou, dat was gemakkelijker gezegd dan gedaan. Wij stonden op, wat op zich al heel moeilijk was omdat het hooi onder onze voeten nagaf, en keken in de, voor ons, peilloze diepte onder ons. Spring, riep mijn vader nog een keer. Je hoeft geen angst te hebben, ik vang jullie op.
Ik was in het gezin altijd al haantje de voorste. Alhoewel ik bang was stond ik op, sloot mijn ogen en sprong. Mijn vader ving mij met een grote zwaai op, gooide mij nog een keer in de lucht en zette mij op de bodem. Tjonge wat was ik trots. Ik keek omhoog, waar ik de twee angstige kopjes van mijn broers over de rand zag kijken.
Spring, riep mijn vader.
Het doet geen pijn, riep ik.
Maar, hoe we ook probeerden, mijn broers konden zich niet ertoe brengen te springen. Mijn vader gaf het op, plaatste een ladder tegen de zijkant van de wagen en haalde mijn broers een voor een naar beneden. Teleurgesteld dropen zij af. Ik niet. Stoer stond ik naast mijn vader. Ik was de man van de dag.
Dat was de eerste keer in mijn leven dat ik bewust een stap - beter gezegd een sprong - in vertrouwen heb genomen. Achteraf gezien kon ik van deze kleine gebeurtenis een aantal belangrijke principes leren. In de eerste plaats - en het allerbelangrijkste - er moet iemand zijn die je vertrouwen kunt, die je opvangt. In de tweede plaats moet je op die vertrouwenspersoon ingaan en durven te springen of je durven te laten vallen. Pas wanneer je deze stap neemt wordt het vertrouwen bevestigd. Tenslotte, als je niet springt of je niet laat vallen mis je een kans.
Morgen: God nodigt ons uit om te springen
Bij het binnenhalen werd het hooi op de wagen geladen, die van voren en van achteren een hoog hekwerk had om te voorkomen dat het hooi eraf kon afglijden. Toen mijn vader en zijn knecht klaar waren hielp hij ons via de voerbak boven op het hooi. Dat was een fantastische belevenis. Vanuit die voor ons grote hoogte hadden wij een prachtig uitzicht op het landschap, ons dorp en de boerderij waar onze moeder ons enthousiast zwaaiend opwachtte.
De wagen werd in de schuur gereden, waarna mijn vader naast de wagen ging staan, omhoog keek naar zijn zonen en riep: spring, ik vang jullie op. Nou, dat was gemakkelijker gezegd dan gedaan. Wij stonden op, wat op zich al heel moeilijk was omdat het hooi onder onze voeten nagaf, en keken in de, voor ons, peilloze diepte onder ons. Spring, riep mijn vader nog een keer. Je hoeft geen angst te hebben, ik vang jullie op.
Ik was in het gezin altijd al haantje de voorste. Alhoewel ik bang was stond ik op, sloot mijn ogen en sprong. Mijn vader ving mij met een grote zwaai op, gooide mij nog een keer in de lucht en zette mij op de bodem. Tjonge wat was ik trots. Ik keek omhoog, waar ik de twee angstige kopjes van mijn broers over de rand zag kijken.
Spring, riep mijn vader.
Het doet geen pijn, riep ik.
Maar, hoe we ook probeerden, mijn broers konden zich niet ertoe brengen te springen. Mijn vader gaf het op, plaatste een ladder tegen de zijkant van de wagen en haalde mijn broers een voor een naar beneden. Teleurgesteld dropen zij af. Ik niet. Stoer stond ik naast mijn vader. Ik was de man van de dag.
Dat was de eerste keer in mijn leven dat ik bewust een stap - beter gezegd een sprong - in vertrouwen heb genomen. Achteraf gezien kon ik van deze kleine gebeurtenis een aantal belangrijke principes leren. In de eerste plaats - en het allerbelangrijkste - er moet iemand zijn die je vertrouwen kunt, die je opvangt. In de tweede plaats moet je op die vertrouwenspersoon ingaan en durven te springen of je durven te laten vallen. Pas wanneer je deze stap neemt wordt het vertrouwen bevestigd. Tenslotte, als je niet springt of je niet laat vallen mis je een kans.
Morgen: God nodigt ons uit om te springen
vrijdag 8 maart 2013
Voor God is niets onmogelijk
Vandaag wil ik starten met een serie overdenkingen over vertrouwen. Om maar gelijk met de deur in huis te vallen, het mooiste vers - volgens mij - dat ons aanmoedigt God te vertrouwen: "Bij God zijn alle dingen mogelijk" (Mattheus 19:26).
Zonder vertrouwen is leven onmogelijk. Dat lijkt een stoere uitspraak, maar het is zo. Iedere dag handel je vele malen - zonder dat jij je dat realiseert - in vertrouwen. Als je geld op de bank brengt vertrouw je erop dat de bank eerlijk met jouw geld zal omgaan en dat de euro niet (teveel) aan waarde verliest. Als je in de trein of in een vliegtuig stapt controleer je niet eerst of de machinist of de piloot de juiste diploma's en ervaring heeft om jou goed van A naar B te brengen. Als je op de operatietafel ligt vertrouw je dat de chirurg zijn werk naar behoren zal doen en dat je baat hebt van de ingreep. Vertrouwen is zo essentieel voor het leven dat we zonder vertrouwen niet kunnen leven. Dat geldt ook voor kleine dingen. Als je een winkel binnenloopt met automatische schuifdeuren wacht je niet eerst af of de deuren daadwerkelijk opengaan, maar je stapt met forse treden naar binnen in het vertrouwen dat de deuren op tijd opengaan. Zou dat niet gebeuren mis je naderhand waarschijnlijk een paar tanden.
Met andere woorden 'vertrouwen' is zo'n belangrijk onderdeel van onze existentie dat het onmogelijk is te leven zonder vertrouwen. Als dat al geldt voor ons dagelijkse leven, dan geldt dat zeker voor ons geestelijk leven.
Maandag: durf te springen
Zonder vertrouwen is leven onmogelijk. Dat lijkt een stoere uitspraak, maar het is zo. Iedere dag handel je vele malen - zonder dat jij je dat realiseert - in vertrouwen. Als je geld op de bank brengt vertrouw je erop dat de bank eerlijk met jouw geld zal omgaan en dat de euro niet (teveel) aan waarde verliest. Als je in de trein of in een vliegtuig stapt controleer je niet eerst of de machinist of de piloot de juiste diploma's en ervaring heeft om jou goed van A naar B te brengen. Als je op de operatietafel ligt vertrouw je dat de chirurg zijn werk naar behoren zal doen en dat je baat hebt van de ingreep. Vertrouwen is zo essentieel voor het leven dat we zonder vertrouwen niet kunnen leven. Dat geldt ook voor kleine dingen. Als je een winkel binnenloopt met automatische schuifdeuren wacht je niet eerst af of de deuren daadwerkelijk opengaan, maar je stapt met forse treden naar binnen in het vertrouwen dat de deuren op tijd opengaan. Zou dat niet gebeuren mis je naderhand waarschijnlijk een paar tanden.
Met andere woorden 'vertrouwen' is zo'n belangrijk onderdeel van onze existentie dat het onmogelijk is te leven zonder vertrouwen. Als dat al geldt voor ons dagelijkse leven, dan geldt dat zeker voor ons geestelijk leven.
Maandag: durf te springen
donderdag 7 maart 2013
Jarig
Vandaag word ik 65. Ik ben het er niet mee eens. Ik vraag mij af hoe een jonge man als ik zo oud kan zijn. Het voelt alsof er ergens een fout is gemaakt.
Nee, voor mij geen pensioen. Dat geldt niet voor het werk in Zijn dienst. Ik kan het in ieder geval in de bijbel niet vinden. Met Gods genade ben ik van plan nog vele jaren door te gaan. Bijbels gezien stelt mijn leeftijd ook helemaal niets voor. Methusalah werd 969, Jered 962, Kenan 910, Enos 905. Daarbij vergeleken ben ik nog een broekie.
Ik heb mij trouwens voorgenomen 96 jaar te worden. Dat is de schuld van Frits Phillips (zie foto). De laatste keer dat ik hem bezocht op zijn landgoed 'de Wielewaal' was hij 96 jaar oud. Meneer Frits, zoals men hem graag noemde, was een slanke, levendige man, die tot op hoge leeftijd een gezonde indruk maakte. En het belangrijkste van alles, hij was fris in zijn hoofd. Die dag op de Wielewaal wist ik het: dat wil ik ook. Ik wil in goede gezondheid 96 worden. Ja, ja, ik weet natuurlijk ook, dat ik, naast verstandig en zo gezond mogelijk leven, niets in te brengen heb. De mens wikt, maar God beschikt. Toch geeft de gedachte dat ik nog 31 jaar in Zijn dienst heb mij ruimte en perspectief. Het betekent dat ik nog veel kan en mag doen. Totdat ik eens - net als meneer Frits (hij werd 100) - oud en van het leven verzadigd naar Hem toe mag. Verder leven in Zijn aanwezigheid. Zonder dat ik opnieuw ouder moet worden. Wat een vooruitzicht.
Nee, voor mij geen pensioen. Dat geldt niet voor het werk in Zijn dienst. Ik kan het in ieder geval in de bijbel niet vinden. Met Gods genade ben ik van plan nog vele jaren door te gaan. Bijbels gezien stelt mijn leeftijd ook helemaal niets voor. Methusalah werd 969, Jered 962, Kenan 910, Enos 905. Daarbij vergeleken ben ik nog een broekie.
Ik heb mij trouwens voorgenomen 96 jaar te worden. Dat is de schuld van Frits Phillips (zie foto). De laatste keer dat ik hem bezocht op zijn landgoed 'de Wielewaal' was hij 96 jaar oud. Meneer Frits, zoals men hem graag noemde, was een slanke, levendige man, die tot op hoge leeftijd een gezonde indruk maakte. En het belangrijkste van alles, hij was fris in zijn hoofd. Die dag op de Wielewaal wist ik het: dat wil ik ook. Ik wil in goede gezondheid 96 worden. Ja, ja, ik weet natuurlijk ook, dat ik, naast verstandig en zo gezond mogelijk leven, niets in te brengen heb. De mens wikt, maar God beschikt. Toch geeft de gedachte dat ik nog 31 jaar in Zijn dienst heb mij ruimte en perspectief. Het betekent dat ik nog veel kan en mag doen. Totdat ik eens - net als meneer Frits (hij werd 100) - oud en van het leven verzadigd naar Hem toe mag. Verder leven in Zijn aanwezigheid. Zonder dat ik opnieuw ouder moet worden. Wat een vooruitzicht.
Abonneren op:
Posts (Atom)












