Gelden tienden nog?

Iemand schreef mij: De opdracht tot het geven van tienden lezen we in de Bijbel in de wet van Mozes. Het gaat hier om een percentage van de oogst en de veestapel. De Israëlieten moesten de tienden geven voor de tempel en de priesterdienst, de Levieten. Geldt deze opdracht nu ook voor de gelovigen in Jezus Christus? Moeten wij ‘tienden’ geven? Als we iets van de wet verplicht stellen, bijvoorbeeld het geven van tienden, horen we alle wetten na te volgen. In het Nieuwe Testament klinkt voortdurend de oproep onszelf niet onder de wet te stellen, maar onder de genade. Jezus Christus, Gods Zoon, heeft ons bevrijd om in vrijheid te leven. We hoeven onszelf geen juk op te leggen

Klopt allemaal!

Toch is deze discussie een beetje overbodig. Waarom? Omdat God ook in het Nieuwe Testament heel duidelijk maakt dat Hij van ons verwacht dat wij rijkelijk geven voor Zijn dienst. Jezus zegt in Mattheus 10:8: “Om niet hebben jullie ontvangen, om niet moeten jullie geven”. En de schrijver van de brief aan de Hebreeën meldt (13:16): “En houd de liefdadigheid en de onderlinge solidariteit in ere, want dat zijn offers waarin God behagen schept”. In het Nieuwe Testament vinden wij meer bijbelgedeelten over geven dan over de wederkomst van Jezus.

Wij leven niet meer onder de wet, maar uit genade. Wij kennen de Verlosser en de Heilige Geest leeft in ons. Reden genoeg om vrijwillig te geven. En wat is dan tien procent na alles wat de Heer voor ons heeft gedaan?

Tienden

Gisteren hebben wij stil gestaan bij het feit dat God van ons vraagt een deel van onze inkomsten af te geven voor Zijn dienst. Zo belangrijk is dit voor God dat Hij er de geweldige belofte van ‘zegen in overvloed’ aan verbindt (zie Maleachi 3:10).

In deze context las ik het volgende verhaal.

Een boer gaf zijn bedrijf over in handen van zijn zoon. Hij zei: denk eraan dat je ieder jaar de tienden geeft voor het werk van de Heer. God heeft jouw geld nodig en jij hebt Gods zegen nodig.

Dat deed de zoon trouw zolang de vader leefde, maar toen de oude boer stierf dacht de zoon: tien procent van mijn inkomsten weggeven is overdreven. Daarom gaf hij het eerste jaar na het overlijden van zijn vader helemaal niets.

Het daarop volgende jaar viel de opbrengst van het land zwaar tegen. Toen hij met zijn oom over deze catastrofe  sprak zei deze: vorig jaar heb jij tienden betaald. Het land behoorde jou en de tienden waren voor God. Dit jaar behoort het land aan God en jij krijgt de tienden.

Tja, zo is dat als wij Gods wensen in de wind slaan. Hij wil de vensters van de hemel voor ons openen, maar Hij verwacht eerst een stap in geloof van ons. En wat vraagt van ons meer geloof dan weggeven wat van ons is? Nou ja, wat is werkelijk van ons? Hebben wij niet alles in bruikleen ontvangen?

Mogen wij God testen?

Waarschijnlijk is uw eerste reactie - net als gisteren op de vraag of wij God om een teken mogen vragen - nee, natuurlijk niet. Toch klopt dat niet. God zelf nodigt ons uit Hem te testen.

Mag een mens God beroven? Toch berooft gij Mij. En dan zegt gij: Waarin beroven wij U? In de tienden en de heffing. Met de vloek zijt gij vervloekt, en Mij berooft gij, gij volk in zijn geheel. Breng de gehele tiende naar de voorraadkamer, opdat er spijze zij in mijn huis; beproeft Mij toch daarmede, zegt de HERE der heerscharen, of Ik dan niet voor u de vensters van de hemel zal openen en zegen in overvloed over u uitgieten. Maleachi 3:8-10.

God weet dat het ons veel moeite kost om afstand te doen van datgene wat ons toebehoort. Om ons aan te moedigen toch te geven voor Zijn dienst, verbindt Hij daar een fantastische belofte aan: zegen in overvloed die over ons heen gestort wordt. “Geloof je Mij niet”, voegt God daaraan toe. “Test Mij dan, dan zul je zien dat Mijn woorden waar zijn”.

Als deze woorden van God waar zijn - en natuurlijk zijn ze waar - doen wij onszelf op een enorme manier tekort als we niet - of te weinig - geven voor Zijn dienst. Dan missen wij de zegen die Hij ons geven wil, nee de zegen die Hij over ons uitstorten wil. Eigen schuld, dikke bult!

Mogen wij God om een teken vragen?

Nee, natuurlijk niet, zal uw snelle antwoord zijn. U weet natuurlijk ook wat er staat in Mattheus 4:7 (Stel de Heer, uw God, niet op de proef) en Mattheus 12:39 (Een boos en overspelig geslacht verlangt een teken).

Toch is het kennelijk niet helemaal zo zwart/wit. Dat ontdekte ik toen ik het verhaal van Thomas nog een keer op mij liet inwerken (Johannes 20:24-29). Daar staat dat Jezus na Zijn opstanding aan de discipelen verscheen. Thomas was er niet bij. Toen zijn makkers hem vertelden dat zij Jezus hadden gezien was zijn reactie: “Alleen als ik de wonden van de spijkers in zijn handen zie en met mijn vingers kan voelen, en als ik mijn hand in zijn zij kan leggen, zal ik het geloven”. Om deze ene uitspraak noemen wij deze apostel de ‘ongelovige Thomas’. Maar was het nou echt zo slecht wat hij deed? De man was praktisch. Hij wilde zekerheid. Eerst zien en dan geloven. Heel begrijpelijk! Toch!

Het interessante voor mij is echter dat Jezus hem, toen Hij een week later weer aan de apostelen verscheen, niet veroordeelde. Hij nodigde Thomas zelfs uit zijn wonden aan te raken en zich te overtuigen dat Hij de opgestane Heer is. Het is alsof Jezus tegen Thomas zei: test mij maar. Wel voegde Jezus er direct aan toe dat er een hogere weg is dan uitproberen. Hij zei tegen de man die wel wilde geloven, maar het even niet kon: “Gelukkig zijn zij die niet zien en toch geloven”.

Thomas leert mij dat Jezus onze twijfels kan begrijpen. Hij leert mij dat ik mag bidden: Heer vandaag lukt het mij niet zo goed U te vertrouwen. Mag ik mijn vingers even in Uw zijde leggen? Mag ik U vandaag concreet en tastbaar ervaren? Ik heb het nodig Heer. Ik geloof! Kom mijn ongeloof te hulp! (Marcus 9:24)

Heb jij God wel eens om een teken gevraagd? Wat gebeurde toen?

Goede voornemens

Het nieuw jaar 2013!
Hebt u zich veel goeds voorgenomen? Mooie plannen maken is geen probleem. De discipline opbrengen die voornemens ook uit te voeren is een enorme uitdaging. Uit een onderzoek blijkt dat 93% van de mensen de goede voornemens na drie weken vergeten hebben.

Geen goede voornemens dus, maar wel wensen voor het nieuwe jaar 2013. Wat zouden wij ons mogen wensen? Het leven is heel gecompliceerd en tegelijk ook weer zo eenvoudig. Ik denk dat we alle verlangens voor het komende jaar zouden kunnen samenvatten in vier punten.

1. Een goede gezondheid
Ik noem dit als eerste, omdat gezondheid, of beter gezegd het ontbreken daarvan, alles beïnvloedt. Voor een deel hebben wij onze eigen gezondheid niet in de hand. Die wordt bepaald door onze genen en ook door geluk of ongeluk. Een groot deel hebben wij echter wel in onze hand door gezond en verstandig te leven. Iedereen heeft zo zijn eigen maximale gezondheidsniveau.

2. Liefde ontvangen en geven
Liefde ontvangen en liefde geven is een primaire behoefte in ieder leven. Als wij vervuld en omringd zijn met liefde geeft dat de nodige energie om alle uitdagingen van het nieuwe jaar aan te kunnen.

3. Een zeker bestaan
Zorgen om het bestaan maken het leven kapot. Niet teveel en niet te weinig is voor ons mensen het beste. Een meer of minder onbezorgde existentie leidt tot levenskwaliteit.

4. Een levende relatie met God
Dat schrijf ik als laatste, maar is eigenlijk dit het eerste. De persoonlijke, levende en dagelijkse omgang met God is de basis voor alles. Daarmee valt of staat uw nieuwe jaar.

Dit wens ik u toe voor het nieuwe jaar: een goede gezondheid, veel liefde, een onbedreigde existentie en een levende relatie met God.

Hoe was 2012 voor u?

De laatste dag van het jaar. Toch even terugdenken. Hoe was het jaar voor mij? Mijn eerste reactie is: naja zo... zo... kon beter! Teveel problemen. Teveel zorgen. Eric Leijenaar, onze hoofdredacteur van Uitdaging en de website, overleed plotseling. Dat was een grote slag die veel verdriet en zorgen bracht. De tweede pijn die direct naar boven komt is teleurstelling in mensen. Vertrouwen dat beschaamd werd. Beschuldigingen die uit de lucht gegrepen waren. En dan natuurlijk financiële zorgen. Redden wij het met Uitdaging en met de websites?

Ja maar, denk ik na deze eerste opwelling van de pijn die er was. Het leven was veel meer. Ik heb iedere dag te eten gehad. Iedere nacht was er een dak boven mijn hoofd. Op een dikke voet en een verstuikte duim na, was mijn gezondheid prima. Mijn vrouw houdt van mij en ervaart het als een blijdschap dat wij ons leven met elkaar mogen delen. En dan de zegen van vriendschap. De vele uren genieten met mensen die mij na aan het hart liggen. En wat het werk betreft: we zijn er nog steeds. De financiële crisis gaat ook aan ons niet voorbij, maar op de een of andere manier wordt steeds weer voorzien en kunnen wij doorgaan met bemoedigen en opbouwen.

Langzaam word ik stil. Een warmte vervuld mij. In 2012 was de Heer in mijn leven. Hij heeft mij geen moment uit het oog verloren. Ook niet toen ik Hem pijn deed met mijn afstand en met mijn zonden. Hij heeft mij gedragen. Hij wilde mij leiden. Hij telde de haren op mijn hoofd. Er is geen moment geweest in 2012 dat Hij er niet was voor mij!

Wat wens ik mij voor 2013?
Ja natuurlijk gezondheid ... en liefde ... doorgaan met het werk waarvoor de Heer mij geroepen heeft. Maar, meer dan dat alles wens ik mij Jezus in mijn leven. Terwijl ik dit schrijf speelt - alsof het zo gepland is - op de achtergrond het lied ‘Nader mijn God tot U’. Ja, dat is mijn wens voor 2013. Met Jezus leven en nader tot Hem komen. Dan wordt 2013 een goed jaar!

Christen zijn!

Wat betekent het om christen te zijn?
Laten wij eerst eens opschrijven wat het niet betekent.
Lid zijn van een kerk.
Goed leven.
Geloven dat God bestaat.
Regelmatig bidden.
Bijbellezen.
Opwekkingsbijeenkomsten bezoeken.
Christelijke politiek.

Wat betekent christen zijn dan wel?
In wezen is het maar een woord, beter gezegd één naam.

JEZUS!

Christen zijn betekent eerst en vooral Jezus volgen en navolgen. Het betekent in Zijn voetsporen gaan en het verlangen hebben te leven zoals Hij leefde. Het betekent telkens weer opnieuw vragen: wat vindt Jezus hiervan? Wat zou Jezus hebben gedaan? Hoe kan ik vandaag zo leven dat Jezus welgevallen aan mij heeft?

Als u zo met Jezus leeft kunt u uw christenzijn verder invullen. Ja, lid zijn van een goede kerk is essentieel. Bijbellezen en bidden is een noodzaak. Politiek gebaseerd op christelijke normen en waarden is belangrijk. Maar zonder Jezus is dat alles leeg en zonder waarde. Christen zijn is JEZUS!