Gods wil en mijn vrijheid

Jarenlang heb ik Gods wil gezien als een lijn die van A naar B loopt. Mijn opgave was het om op die lijn te balanceren en er niet van af te wijken. Zo zie ik Gods wil – op een enkele uitzondering na – echter niet meer.

Ik ervaar Gods wil, na vele jaren leven met Hem, als een raamwerk waarbinnen ik mij vrij mag bewegen. Zolang ik binnen dat raamwerk blijf leef ik naar de wil van God. Verlaat ik dat raamwerk dan verlaat ik god en datgene wat Hij van mij wil.

Zo gaan ouders ook met hun kinderen om. Zij geven het raamwerk aan waarbinnen het kind zich vrij mag bewegen. Bijvoorbeeld stellen ouders bepaalde voorwaarden waaraan vriendjes of vriendinnetjes moeten voldoen (netjes opgevoed, beleefd, sociaal, etc.). Vervolgens laten zij het aan hun kind over welk vriendinnetje of vriendje het kiest.

Zo is het ook in onze relatie met God. Hij heeft ons door Zijn Woord een heel duidelijk raamwerk gegeven waarbinnen wij ons vrij mogen bewegen. Bijvoorbeeld wil Hij dat wij onze naasten liefhebben. Dat is het raamwerk waarbinnen wij met anderen moeten omgaan. Hoe wij die liefde voor onze naaste vervolgens invullen mogen wij zelf kiezen. Dat is de vrijheid die God ons geeft.

Natuurlijk kan het ook gebeuren dat God ons een heel specifieke opdracht geeft. Dan wordt Gods wil weer een lijn, die zich echter altijd binnen Zijn raamwerk afspeelt.

Morgen: wat als anderen een profetie over ons hebben ontvangen en ons willen voorschrijven wat wij moeten doen?

Wees voorzichtig met jouw hart!

Heb je ook wel eens iemand horen zeggen: 'God heeft dit op mijn hart gelegd'. Zo'n zin klinkt heel goed en waarschijnlijk is het ook waar, maar het hoeft niet.

In 1 Kronieken 17:2 lezen wij dat de  profeet Nathan David aanmoedigde om te doen wat hij op zijn hart had. David had voor zichzelf een mooi paleis gebouwd en wilde vervolgens een tempel voor God bouwen. Hij maakte plannen, zijn motieven waren zuiver, en toch stak God er een stokje voor. In hoofdstuk 28:3 wordt als reden hiervoor gegeven dat David een krijgsman was en dat er bloed aan zijn handen kleefde.

Ook wij kunnen soms overtuigd zijn van Gods leiding in ons leven en denken dat God ons iets op het hart heeft gelegd, terwijl dat niet het geval is. We moeten voorzichtig zijn met ons hart, en de impressies en verlangens van ons hart toetsen aan het Woord van God. Want in Jeremia 17:9 staat: "Arglistig is het hart boven alles, ja, verderfelijk is het; wie kan het kennen?" Dus oppassen geblazen!

Gods wil voor ons leven speelt zich altijd af binnen de context van Zijn Woord. De Heilige Geest maakt Zijn wil voor ons persoonlijk. Een goede toets is vervolgens om datgene wat wij verstaan als Gods wil voor te leggen aan volwassen, geestelijke christenen.

Morgen: Gods wil en onze vrijheid!

De bijzondere manier

Gisteren hebben wij gezien dat God ons meestal laat weten wat Hij wil, door de bijbel, door de Heilige Geest en door andere christenen. Dat is de gebruikelijke manier. Maar God kan ook heel andere wegen gaan.

Bijzonder is wanneer God op een directe manier tot één van zijn kinderen spreekt en haar of hem een opdracht geeft voor een specifieke situatie. Daarbij maakt God onder andere gebruik van beelden, visioenen, dromen en profetieën om tot zijn uitverkorenen door te dringen. Dat deed hij bijvoorbeeld bij Gideon (Rechters 7), Jozef (Matteüs 2:13) Saulus (Handelingen 9) en Johannes op het eiland Patmos (Openbaring 4:1).

Het is mijn ervaring dat veel christenen willen drijven op het bijzondere en voorbijgaan aan het gebruikelijke. Het is natuurlijk ook veel gemakkelijker en veel interessanter om te zeggen “God heeft mij Zijn wil bekend gemaakt door het volgende visioen ...” dan te zeggen: “Na diepgaande bijbelstudie, uren op mijn knieën  en gesprekken met medegelovigen ben ik tot de overtuiging gekomen dat dit is wat God van mij vraagt”. Mijn raad: wees voorzichtig met de stellige bewering dat God direct tot jou gesproken heeft door beelden, visioenen of profetieën. Het kan zelfs heel gevaarlijk worden als wij deze ‘openbaringen’ gebruiken om anderen te vertellen wat zij moeten doen. Morgen zullen wij zien dat zelfs David, die een man naar Gods hart genoemd wordt, eens ten onrechte de indruk van zijn hart uitlegde als de wil van God.

 

Gods wil

Mijn vrouw Christine neemt iedere donderdagmorgen deel aan een bijbelgespreksgroep. Acht vrouwen treffen zich voor bijbelstudie, gebed en tja om elkaar op de hoogte houden van alles wat belangrijk is J. Tijdens het avondeten verzuchtte zij eens: “God maakt al die vrouwen door beelden, visioenen en profetieën duidelijk wat ze moeten doen”. En toen met een teleurgestelde blik in de ogen: “Bij mij doet God dat nooit”.

Nou ja, daar valt wel iets over te zeggen. Hoe maakt God zijn wil bekend aan zijn kinderen? Ik zou daarbij een onderscheid willen maken tussen de gebruikelijke manier en de bijzondere manier.

Gebruikelijk is dat God drie wegen gaat om tot ons door te dringen:

1. Door Zijn Woord. 
De bijbel bevat een schat aan voorbeelden, aanmoedigingen, geboden en verboden. Door al die geschriften leren wij God (beter) kennen en datgene waar Hij voor staat en wat Hij wil. Dat is het grote raamwerk waarbinnen zich de wil van God altijd moet afspelen, want God kan niet in strijd zijn met Zichzelf.

2. Door zijn Heilige Geest 
De algemene wil van God voor al zijn kinderen wordt heel persoonlijk gemaakt door de Heilige Geest. De Geest van God die in ieder christen woont helpt ons om het woord van God te begrijpen en toe te passen in ons dagelijks leven. 

3. Door medegelovigen 
Ons hart is echter onbetrouwbaar (Jeremia 17:9). Dat wil zeggen dat wij ons heel gemakkelijk voor de gek kunnen houden en onszelf kunnen aanpraten dat iets naar de wil van God is, terwijl God er helemaal niets mee te maken heeft. Daarom is het goed om de wil van God zoals wij die denken te verstaan te toetsen aan de wijsheid en het inzicht van volwassen christenen die oprecht met de Heer leven.

Morgen: Hoe God op een bijzondere manier Zijn wil bekend maakt.

De omgang met elkaar!

Vele jaren mag ik nu al weer leiding geven in christelijk werk. Dat is een geweldig voorrecht, maar het is niet altijd gemakkelijk. Ook in het werk, dat voor het Koninkrijk van God gedaan wordt, komen heel wat problemen voor. Helaas moet ik vanuit mijn ervaring zeggen dat de grootste bedreiging voor de Gemeente van Jezus Christus ligt in de relatie die wij als gelovigen hebben met elkaar. En dat, terwijl de bijbel zo duidelijk is, en zoveel te zeggen heeft, over onze omgang met elkaar. Vandaag een tiental bijbelse 'spelregels' als spiegel. In bijna al die bijbelgedeelten komt het woord 'elkaar' voor.

1. Aanvaardt elkaar

"Aanvaard elkaar daarom ter ere van God, zoals Christus u heeft aanvaard." (Romeinen 15:7)

2. Leef in harmonie met elkaar

"Ik, die gevangen zit omwille van de Heer, vraag u dan ook dringend de weg te gaan die past bij de roeping die u hebt ontvangen: wees steeds bescheiden, zachtmoedig en geduldig, en verdraag elkaar uit liefde. Span u in om door de samenbindende kracht van de vrede de eenheid te bewaren die de Geest u geeft." (Efeziërs 4:1-3)

3. Bouw elkaar op

"Laat Christus’ woorden in al hun rijkdom in u wonen; onderricht en vermaan elkaar in alle wijsheid, zing met heel uw hart psalmen en hymnen voor God en liederen die de Geest u vol genade ingeeft." (Kolossenzen 3:16)

4. Help elkaar

"Laat ieder van u de gave die hij van God gekregen heeft, gebruiken om de anderen daarmee te helpen, zoals het goede beheerders van Gods veelsoortige gaven betaamt." (1 Petrus 4:10)

5. Respecteer elkaar

"Maak mij dan volmaakt gelukkig door eensgezind te zijn, één in liefde, één in streven, één van geest. Handel niet uit geldingsdrang of eigenwaan, maar acht in alle bescheidenheid de ander belangrijker dan uzelf. Heb niet alleen uw eigen belangen voor ogen, maar ook die van de ander." (Filippenzen 2:2-4)

6. Zorg voor elkaar

"Broeders en zusters, wanneer u merkt dat een van u een misstap heeft begaan moet u, die door de Geest geleid wordt, hem zachtmoedig weer op het rechte pad brengen. Pas op dat u ook zelf niet tot misstappen wordt verleid. Draag elkaars lasten, zo leeft u de wet van Christus na." (Galaten 6:1,2)

7. Bemoedig elkaar

"Laten we opmerkzaam blijven en elkaar ertoe aansporen lief te hebben en goed te doen." (Hebreeën 10:24)

8. Vergeef elkaar

"Verdraag elkaar en vergeef elkaar als iemand een ander iets te verwijten heeft; zoals de Heer u vergeven heeft, moet u elkaar vergeven." (Kolossenzen 3:13)

9. Bidt voor elkaar

"Beken elkaar uw zonden en bid voor elkaar."

10. Heb elkaar lief

"Ik geef jullie een nieuw gebod: heb elkaar lief. Zoals ik jullie heb liefgehad, zo moeten jullie elkaar liefhebben. Aan jullie liefde voor elkaar zal iedereen zien dat jullie mijn leerlingen zijn." (Johannes 13:34,35)

Een voortreffelijke taak!

Paulus schrijft aan zijn discipel Timotheus (1 Tim 3:1) “Indien iemand staat naar het opzienersambt (leiding geven), dan begeert hij een voortreffelijke taak”. Mooi en aardig, maar, als je de voorwaarden voor geestelijk leiderschap, die wij gisteren op een rijtje hebben gezet, tot je door laat dringen, moet de vraag zich wel opdringen: wie kan dan nog geestelijk leider zijn?

Het antwoord is NIEMAND, omdat er geen mens is die aan alle voorwaarden voldoet. Op een, of meerdere, of vele punten vallen wij allemaal door de mand.

Het is als bij preken. Als dominees, voorgangers en evangelisten alleen maar zouden mogen preken over dingen die ze zelf onder de knie hebben, zou het heel stil worden vanaf de kansel. Maar, als iemand preekt houdt hij zichzelf en de toehoorders voor wat het Woord van God te zeggen heeft. Dat Woord is in de eerste plaats van toepassing op de prediker en daarna pas op zijn toehoorders. Hij preekt dus tegen zichzelf en tegen allen die aanwezig zijn.

Zo hoeven geestelijke leiders niet volmaakt te zijn. Dat is ook onmogelijk. Paulus legt de lat heel hoog, maar essentieel voor een leider is dat hij zich wil onderwerpen aan het Woord van God.

Eigenlijk zou je de taak van een geestelijk leider kunnen samenvatten in drie punten!

1. Zelf dagelijks met God leven!

2. De richting aangeven!

3. De mensen die hem zijn toevertrouwd liefhebben en opbouwen in het geloof!

Morgen: regels voor de omgang met elkaar!

Geestelijk leiderschap

In een van de Manna studies gaan wij uitvoerig in op wat Paulus zijn discipelen Timotheus en Titus voorhield over geestelijk leiderschap.

In die twee brieven heb ik 34 voorwaarden gevonden die Paulus noodzakelijk achtte voor een leider. Heel opmerkelijk is dat 23 van deze voorwaarden direct te maken hebben met het persoonlijke leven van de leider. Verder hebben 9 voorwaarden te maken met zijn gezin, en maar 2 voorwaarden hebben direct te maken met zijn werk.

Hoe is dat mogelijk?

Omdat een christelijke bediening niets anders is dan de uiterlijke en zichtbare expressie van een innerlijke overtuiging. Een christelijke bediening is niet iets wat je bewerkt, het is wat je naleeft. Het is niet primair wat je doet, maar hoe je bent.

Ik heb in de Manna studies de 34 voorwaarden die Paulus noemt gegroepeerd in 17 hoofdpunten. Die geef ik hier zonder commentaar weer.

Onberispelijk

Rein

Waardig

Ordelijk

Gastvrij

Niet verslaafd

Niet opvliegend

Vriendelijk

Niet hebzuchtig

Geen pasbekeerde

Een goede reputatie

Eerlijk

Een sterke geestelijke overtuiging

Niet trots

Van goede wil

Rechtvaardig

Gedisciplineerd

Deze bijbelse voorwaarden voor leiderschap mag iedere geestelijke leider zich als spiegel voorhouden. Ieder christen natuurlijk ook!

Morgen: Als de lat zo hoog wordt gelegd hoe kan dan nog iemand geestelijk leiding geven?